Life Member of: World Congress of Poets / World Academy of Arts and Culture ( [With a diploma of Honorary Doctorate Degree of Literature of WAAC.]

Member of W.L.S. (World Literature Society) - India

Head of the Committee of Literature-poetry: of the Group UNESCO CLUB-ATHENS

   Also it was nominated on 28 December 2005, by the magazine “The International Poetry Translation and Research Centre”, as “THE INTERNATIONAL BEST POET OF THE YEAR 2005”, and on 2007 from the same institution, was granted a pecuniary reward  from

Σύντομο βιογραφικό της Παναγιώτας Χριστοπούλου-Ζαλώνη

Ποιήτρια-πεζογράφος-δοκιμιογράφος-ζωγράφος.

Ιδρύτρια-Πρόεδρος του Λογοτεχνικού Ομίλου ‘Ξάστερον

Εκδότρια-Διευθύντρια του Λογοτεχνικού Περιοδικού ΚΕΛΑΙΝΩ

Διευθύντρια των πολιτιστικο-θρησκευτικών εφημ. ΚΡΙΤΟΒΟΥΛΟΣ - ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών-Αθήνα

Μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών-Αθήνα

Life Member of  W.C.P./ W.A.A.C (World Congress of Poets/World Academy of Arts and Culture) [With a diploma of Honorary Doctorate Degree of Literature of W.A.A.C.]

Member  της W.L.S. (World Literature Society)-India

Life Member of U.P.L.I.  Διεθνές Σωματείο Διακεκριμένων Ποιητών (Η.Π.Α.)

Επικεφαλής Επιτρ. Λογοτεχνίας-Ποίησης: στον Όμιλο UNESCO –Αθήνα

Membro d’ Honore  της Societá Storica Catanese,

Membro d’Honore της Accademia Ferdinandea, Catania.

Τακτικό Μέλος της Accademia Vesuviana-Napoli

Μέλος του Συμβουλευτικού Σώματος του Π.Ο.ΕΛ. (Πανεπιστήμιο Οικουμ. Ελληνισμού)

Hon. Ph. D. Of Universitas Justiniana Hellenikis Diasporas, Department of the

            “American Institute for Byzantine-Patristic Studies, Inc.”-New York

Hon. Advisor of the Literary Magazine KOLKATA-India

Επίτιμος Πρόεδρος της Πανεπιστημονικής Ομάδας Θεολόγων Ερευνητών (Πρόεδρος Ν.

            Χαρακάκος)-Αθήνα

LIFE MEMBER: of the Albanian writers and artists’ Association, PEGASI.-Girokaster-

            Albania

   Έχει εκδώσει 54 βιβλία και φιλοξενείται εργασία της σε 24 ανθολογίες. Παρουσιάζεται το έργο της σε Ελληνικά και ξένα περιοδικά και εφημερίδες. Έχουν μεταφραστεί, το βιβλίο της  «ΜΙΚΡΟΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ», στα Αγγλικά, καθώς επίσης  στα Σερβικά, με τον τίτλο  “Chrysalides”, και εκδόθηκε  από εκδοτικό οίκο της Σερβίας, (ISBN 978-86-84201-47-0), στα πλαίσια του 38^ου International Festival of Poets,  στο Smederevo της Σερβίας, με μεταφραστή τον Dragan Dragojlović, μεγάλο Σέρβο ποιητή, πρώην υπουργό Θρησκευμάτων. Ομοίως το 2008 εκδόθηκε στο Kostolak της Σερβίας από το εκδοτικό οίκο Majdah  με ISBN 978-86-85413-18-6 το βιβλίο με τίτλο «AT THE LENGTH OF LOVE» στα Σέρβικα και παρουσιάστηκε στο αναγνωστικό κοινό της Σερβίας στις 22 Μαΐου 2009,.  Στα Κινέζικα μεταφράστηκαν οι «ΨΙΘΥΡΟΙ ΜΙΚΡΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ» από τον μεγάλο Κινέζο ποιητή Hsu Chicheng. Στα Αλβανικά «Ο ΚΑΛΠΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΓΑΛΑΖΙΟΥ ΑΛΟΓΟΥ», από τον Κώστα Γκαζώνη και τον Χρηστάκη Σαμπάνη. Το 52^ο βιβλίο της «ΣΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ ΤΟΥ ΩΡΑΙΟΥ» εκδόσεις ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ, μεταφράστηκε από τον διάσημο διεθνώς Αλβανό συγγραφέα ILIAJ BOBAJ,  στην Αλβανική γλώσσα με κυκλοφορία σ’ όλες τις αλβανόφωνες κοινότητες του εξωτερικού και στην Αλβανία, επίσης και στα Ιταλικά εκδόθηκαν ποιήματά της στο βιβλίο «Τριλογία,» έκδοση Edizioni Universale- Ιταλίας.

   Ποιήματά της ομοίως μεταφράστηκαν από σπουδαίους μεταφραστές του κόσμου, στα Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά, Αραβικά, Τούρκικα, Ρωσικά, Ρουμάνικα, Ισπανικά κ.λ.π. και δημοσιεύονται σε διεθνή περιοδικά και εφημερίδες.(Kafla, Notizie Pomezia, The moon light of Korea, Carta di poesia, The World Poets Quarterly, Voice of Kolkata, στο περιοδικό Valissa της Ιταλίας, Περίγραμμα της Δανάης Παπαστράτου, και σε περιοδικά και εφημερίδες της Σερβίας, της Αλβανίας, της Κίνας, της Ινδίας  κλπ)

   Διοργανώνει διεθνή Συνέδρια, ετήσιους διεθνείς διαγωνισμούς, και συμμετείχε έως τώρα σε 26 λογοτεχνικούς διαγωνισμούς στην Ελλάδα και το εξωτερικό και προσκαλείται και εκπροσωπεί την Ελλάδα  σε International Festivals of Poetry. Έχει τιμηθεί και τιμάται για το λογοτεχνικό και πολιτιστικό της έργο από μεγάλους φορείς της Ελλάδας και του εξωτερικού (UNESCO, UPLI-USA, I.W.A.-USA, PEGASI-ALBANIA, ACCADEMIA VESUVIANA-ITALY, ΟΛΥΜΠΙΑΣ-ΕΛΛΑΔΑ, Δήμος ΙΛΙΟΥ-ΕΛΛΑΔΑ, Δήμος Ελάτειας, Λαμίας, Λάρισας, Θεσσαλονίκης κλπ, πλέον των 150 τιμητικών διπλωμάτων, μεταλλίων  και διακρίσεων).

   Προσκαλεσμένη από φορείς του Μονάχου, δίδαξε ποίηση  στα Ελληνόπουλα των έξ μεγάλων  Δημοτικών Σχολείων και Γυμνασίων την εβδομάδα Ελληνικής Λογοτεχνίας του Υπουργείου Παιδείας. (Μάιος 2006)

   Επίσης ανακηρύχθηκε την 28^η Δεκεμβρίου 2005, από το περιοδικό «The International Poetry Translation and Research Centre»,  THE INTERNATIONAL BEST POET OF THE YEAR 2005,  και το 2007 από τον ίδιο φορέα της απονεμήθηκε το χρηματικό βραβείο CHOI LAISHEUNG  ως καλλίτερη διεθνής ποιήτρια.

   Η θρησκευτική της ποίηση έχει τιμηθεί δύο φορές από την Ιταλία και πρόσφατα το 2008, με το μετάλλιο του Αγίου Βενεδίκτου.  Επίσης τον ίδιο χρόνο το ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ της απένειμε το χρυσό μετάλλιο της Βεργίνας, για την προσφορά της στη λογοτεχνία και εκδίδει κατ’ έτος «Την Φλόγα της Δημιουργίας», όπου ανθολογεί τους νέους ποιητές της εποχής μας.  

   Τα έργα ζωγραφικής της και οι αγιογραφίες της κοσμούν εξώφυλλα βιβλίων, βραβεία, προσκλήσεις, περιοδικά και τα Ελληνικά της θέματα ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές εξωτερικού. (Σερβία, Αμερική, Ιταλία κλπ)

   Η ποιήτρια-καλλιτέχνης αγωνίζεται για ένα καλλίτερο κόσμο όπου θα βασιλεύει η αγάπη.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ Ν’ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ

WAITING THE SKY TO BE OPENED

Σελίδα 1^η

Αφιερωμένο

                                                σ’ όσους γέμισαν

                                                τον κόσμο με δάκρυα

                                                «δάκρυα τ’ αιμάτου».

Dedicated

                                                to those who they filled

                                                the world with teardrops

                                                “blood’s teardrops”.

-------

Σελίδα 2α

Κάθε γνήσιο αντίγραφο τούτου του βιβλίου

θα πρέπει απαραίτητα να έχει υπογραφεί από την

            συγγραφέα.

Each genuine copy of this book

will be essentially signed by the author.

COPYRIGHT: Panagiota Zaloni

                        Zaloggou 16,

                        131 23 ILION-ATHENS-GREECE

CURRICULUM VITA

Panagiota Christopoulou-Zaloni

Poetess, writer of Short Stories, writer of treatises, painter, painter of holy Byzantine icons.

   Her intellectual literary work is distinguished by a strong lyricism and a deep human emotiveness. She is struggling for a world where reigns love. She participates in literary banquets and poetry festivals and too many other similar manifestations in Greece and abroad.

   She has been awarded for her literary work, in literary competitions, so much for her poetry as also for her prose. She has been also awarded by CLUB UNESCO for Culture of Peace, Athens, Club UNESCO of Piraeus and Islands, The Club UNESCO Attica- Athens and other entities for her offering to the literature and culture, as well from International Union of Greeks Writers , The Café of Ideas-Salamina, The Greek Literary Association of Munich-Germany, the International Writers (I.W.A.). The U.P.L.I, from the Literary Club of Mexico, from the Literary Club “PEGASI”, Albany, from the ACCADEMIA VESUVIANA, Napoli, Italy, from the Municipality of ILION, Athens for her offering to the Culture and the worldwide peace.

   She is publishing the literary magazine ‘KELAINΩ”, with worldwide circulation and which has been awarded as a printed matter by international entities of culture in Greece and abroad. She is also publishing the cultural newspaper ‘KRITOVOULOS’ and  the newspaper “PAROCHIAL  MARCH”, of the Holy Temple of  Saint Nicolas, ILION (Edits, directs and distributes)   where again she presents poets from all parts of the world.

   She has edited and published 52 books of poems, treatises and short stories and has been included in 20 Greeks and foreign Anthologies.

   Her book “The Gallop of the Blue Horse” was translated in Albanese and was presented to the literary persons of Albany, by the literary association PEGASI. (Translator: Mr. Kristaq Shabani). Her book “MINOR THOUGHTS” has been translated in Serbia and was published by a editor firm of Serbia.(ISBN 978-86-84201-47-0) into the frames of the 38^th International Festival of Poets, in Smederevo of Serbia, translated by Mr. Dragan Dragojlović, great Serbian poet, former Minister of Religion. The presentation was made by Serbian intellectual persons to the Public TV and Radio with several guests of intellectual people from all cities of Serbia, so all the edition of 500 books to be exhausted the day of its presentation.

   The great well knows poet Mr. Hsu Chi Cheng (Taiwan) has translated in Chinese language her book “MURMURS OF FLOWERS”. Poems of her, have been translated in English, by the well know also Mr. John Francis Missett (Liverpool) and have been published in many foreign magazines and newspapers.

   Mrs. Dr.Virginia Rhodas (Argentina) has translated and presented part of the work of Panagiota Zalonis, in Spanish. Also have been translated her poems from various translators in French, Italian, German, Arabic, Turkish, Russian, Romanian, Serbian, Spanish etc.

    She is honorary member of Accademia Ferdinandea, (Catania, Italy), also of Società Storica Catanese (Catania), of the World Academy of Arts and Culture, (U.S.A.), of the UNESCO CLUB FOR CULTURE OF PEACE-ATHENS (Head of the sector of Education).

   She is member of the LITERARY UNION OF GREEK WRITERS, founder’s and President of the LITERARY CLUB ‘XASTERON’ and honorary Doctor of Philosophy of the University society of New York., also on 22 June 2007 was named Honorary President of an University Group of Theologians and Searchers-Athens (President Mr. N. Charakakos) and she is the editor of the annually Anthology edition of “The flame of Creation”

   Her name appears in several Anthologies and has translated literary foreign poets from English, Italian, and French into Greek language.

   During the year 2004 she has organized a Worldwide Literary Congress, with 20 pre-congress manifestations in several cities in Greece and Cyprus and a four-day all-day Congress, with spokesmen from many countries of the world. Also with the UNESCO CLUB FOR CULTURE OF PEACE, Athens has organized during 2004 an International Competition with hundreds of participations from the entire world, during the year of Olympic Games in Athens, 2004, with subject “The Olympic truce”. On 2007 has made with the collaboration of “The Café Ideas” (a literary club, with President Mr. Ntinos Koubatis) a three days Panellenic Congress of Religious Poetry, Theological Speech and Melody with 20 speakers.

   Through the magazine ‘KELAINΩ’ she organizes annually a Poetry and Prose competition. )n 2001 she has founded “PINDARIA” a big literary celebration with awards for the Universal Day of Poetry on 21st March every year, with great success.

   Besides the Greek Literature and her Cultural and Social work, she is occupied with the Byzantine painting of holy icons and free painting. She has already painted hundreds of Byzantine icons and has participated in many exhibitions. Her teacher the President of the GREEK UNESCO FEDERATION, Mrs. Katerina Dimitriou and the School from where she was graduated INTERNATIONAL CENTRE OF RESEARCH CULTURE EDUCATION DEVELOPMENT – DAKEPE

   On May 2006 was invited by Greek entities of Munich and has taught poetry to Greek students of six big Hellenic Elementary Schools of Munich and suburbs during the week of Hellenic Literature under the shield of the Ministry of Culture of Greece.

   Also on December 28, 2005 was proclaimed by “The International Poetry Translation and Research Centre” and the magazine “The World Poets Quarterly” - as the International Best Poet of the Year 2005” - .  Also from the same centre was proclaimed the magazine KELAINO as THE BEST INTERNATIONAL LITERATURE MAGAZINE OF THE YEAR 2006, and the translator of KELAINO as Antonios Zalonis as THE BEST TRANSLATOR OF THE YEAR 2006.

   To-day Mrs. Panagiota is teaching hagiography and painting gratis into the framework of her social and spiritual offering, at the Holy Temple of Saint Nicolas-ILION, ATHENS

    The poetess and Artist (fine Arts producer) believes in a much better and beautiful world.

Σελίδα. 7

Το άρωμα του χωρισμού.

Μυρίζω τ’ αρώματα του κόσμου

τούτο το δείλι…

Όλα όσα μπορούν να ξαναποκτηθούν,

και υποτάσσομαι

στους Ιριδισμούς της ενθύμησης.

The perfume of separation.

I smell the perfumes of world

this afternoon…

All those that can be acquired again

and I am subjugated

in the iridescences of remembrance.

-----

Σελ. 8

            Ώρα γαλήνης

Ώρα του εσπερινού,

ώρα της απολύτρωσης.

Οι πεταλούδες στροβιλίζονται

πάνω στα σύννεφα.

Πετούν απ’ άστρο σ’ άστρο

δίχως το φόβο της βροχής,

της άγριας βροντής, της αστραπής.

Ψυχές που ανταμώνουν με τον Θεό.

Χτύπησε ο παπάς Εσπερινό.

Οι πεταλούδες τις ψυχές τυλίγουν

σε μεταξένια πέπλα σιωπής.

Μοσχοβολιά γαλήνης,

οι αυλές μας πλημμυρίζουν.

Οι στιγμές μας στο σκοτάδι λαμπυρίζουν,

κι οι μνήμες μες’ το δείλι, ξανανθίζουν.

            .

            Hour of peacefulness

Time for vespers,

time for redemption.

The butterflies swirl

on the clouds.

They fly from star to star

without the fear of rain,

of wild thunder, of lightning.

Souls are meeting with the God.

Τhe priest struck for evening mass.

The butterflies wrap the souls

in silky veils of silence.

Fragrance of peacefulness,

our courtyards are flooded.

Our moments in the dark twinkle,

and our memories in the afternoon are flourishing again.

------

Σελίδα 9

Εσπέρια ώρα…

Οι ψυχές εξατμίζονται

κι ανεβαίνουν αόρατα αερόστατα

ψηλά, πολύ ψηλά,

μέχρι να συναντήσουν

την λευκότητα του σύμπαντος.

            Evening hour…

The souls are evaporated

and go up invisible hot air balloons

high, very high…

until they will meet

the whiteness of universe.

.

-----

Σελίδα 10

Τα πρώτα βλέμματα της μάνας

μέσα στα δικά σου.

Αγαπημένοι φθόγγοι

αναβλύζουνε μ’ ορμή

από της μνήμης το πηγάδι.

Λέξεις για προσευχή.

Μέσα απ’ την αναίσχυντη απόγνωση,

η Ζωοδόχος η Πηγή!

Σε περιγέλασε ο άγριος Νοτιάς.

Πνίγηκες μες στους στίχους της βροχής,

Μάνα!

Κι αυλάκωσε το πρόσωπό σου,

το δάκρυ εύκολα

στο χώμα να κατρακυλά,

ν’ ανθίζουν τα δικά σου γιασεμιά.

The first mum’s looks 

into yours eyes.

Beloved sounds

they spurt with impetus

from the well of memory.

Words for prayer.

Inside of the unashamed desperation,

the Life-giving Source!

You have been mocked by the wild Southern.

You were drowned into the verses of rain.

Mum!

And has corrugated your face,

the teardrop easily

in the soil to roll down,

to bloom yours jasmines.

Σελίδα 11

Το ξέρω

ρήμαξες σαν έφυγαν.

Η πασχαλιά

δεν βάσταξε λουλούδια.

Πάλεψε.

Ξαναψηλάφισε

τις άδειες τους καρδιές.

Ποιος ξέρει,

ίσως κάτι να κερδίσεις.

I know

you have been devastated when they left.

The lilac

has not hold flowers.

It fought.

It gropes again

their empty hearts.

Who know?

Perhaps you have something to gain.

-----

Σελίδα 12

Ανώνυμοι Ήρωες, αδικαίωτοι.

Δεν σας προσκάλεσαν

στο πανηγύρι σήμερα.

Σταθήκατε όρθιοι στην άκρια

μ’ ένα χαμόγελο στα χείλη

και ένα φωτοστέφανο θριαμβικό.

Πολλοί από σας πυρπολημένοι!

Οι πληγές σας να πονούν.

Χέρι ίασης να μην απλώνει στην πληγή

Μα, σεις

πάλι μ’ ενός χαμόγελου φεγγοβολή.

Anonymous Heroes, unjustified.

They did not invite you

in the festival today.

You stood upright at the edge

with a grin in the lips

and a triumphal nimbus.

Many of you were burned!

Your wounds to be aching

Hand of cure does not stretch out in the wound

But, you

again with a glean of smiles.

-----

Σελίδα 13

Απόβλητη απ’ τ’ όνειρο

παλεύεις Μάνα!

Μάνα αδικημένη.

Μη γονατίζεις όμως,

μη σκορπάς τις μνήμες σου

στους πέντε τους ανέμους.

Σήκωσε το κεφάλι σου ψηλά

και ρίξε ανάσκελα

τον πόνο στο πηγάδι,

μες στα κατάβαθά του να πνιγεί,

στον διάτανο να πάει.

Outcast from the dream

you are fighting, Mum!

Mum wronged.

But don’t kneel

don’t diffuse your memories

in the five winds….

Raise your head highly

and throw supinely

the pain in the well

into its very deep to be drowned

in hell to go.

----

Σελίδα 14

            Χαρά

Χαρά είναι!

Έτσι επιπόλαια πετά,

σαν πεταλούδα από λουλούδι σε λουλούδι.

Στο μέλλον θα την συναντήσεις

οπωσδήποτε,

ίσως για λίγο,

ίσως για πολύ.

Μα ξαφνικά θα ξαναφύγει.

Έτσι συμπεριφέρεται η χαρά.

Μη θρηνείς,

γενναία άδραξε τις ώρες σου

κι η πιο μεγάλη νύχτα ξημερώνει.

Θα φέξει όλο τον κόσμο.

Θάρρος!

Πολέμησε στην πρώτη τη γραμμή.

            Joy

Joy is!

Thus flippant flies,

like butterfly from a flower to another.

In the future you will meet same,

without fail,

perhaps shortly,

perhaps for a very long time.

But suddenly will leave again.

Thus behaves the joy.

Don’t mourn,

bravely seized your hours

and the biggest night dawns.

It will illuminate the entire world.

Courage!

Fight at the first line.

-----

Σελίδα 15

            Ξηρασία

Και δεν βρέχει ο Ουρανός.

Φρούδες οι ελπίδες

κι οι προσευχές του βραδιού

μάταιες, όπως κι ο κόσμος.

Παλιώσανε και τα μουράγια,

χάος τριγύρω

και το ρολόι της μοίρας βράχνιασε.

Δεν μπουμπουκιάσανε

στις γλάστρες οι γαρδένιες,

για να χορέψουνε στην Άνοιξη

το τελευταίο τους ταγκό.

Άφωνα δάκρυα

αποτελειώνουν τον στίχο.

Drought

And the Sky is not raining.

Futile the hopes

and the prayers of evening

useless, like the world.

the jetties became also old,

Chaos around,

and the clock of fate became hoarse

They have not sprouted

the gardenias in the flowerpots

to dance in Spring

their last tango.

Voiceless teardrops

are finishing the verse.

Σελίδα 16

Τι διαπίστωση!

από το αίμα μου

ο λεκές στο χώμα.

Χυμός κόκκινου τριαντάφυλλου

που πάτησαν αγρίμια.

Τρίζουν τα εσώψυχα της γης

καθώς θρηνώ το αίμα.

Which ascertainment!

The stain

in the ground

is from my blood.

Juice of red rose

those wild beasts stepped.

The inner soul of the earth is creaking,

as I am mourning the blood.

-----

Σελίδα 17

            Φόβος

Κλείδωσες τον Θεό,

δεν τον αγγίζει πλέον

του πόνου μας τον θρό.

Ξεκλείδωσες τον Θάνατο

κι ο φόβος ροκανίζει το μυαλό,

και τρελαινόμαστε

να βρούμε τα κλειδιά.

Πού τα ’χεις κρύψει,

μέσα στην φριχτή σου την καρδιά;

Πώς να στην σχίσω

να αρπάξω τα κλειδιά;

Τα χέρια θα λερώσω,

την ψυχή μου.

Fear

You locked God,

He is not touched anymore,

by the sough of our pain.

You unlocked Death

and the fear crunches the brain,

and we become crazy

to find the keys.

Where you have hid them,

in your dreadful heart?

How can I tear same,

and seize the keys?

I will soil the hands,

my soul.

-----

Σελίδα 18

            Η φυγή

 Αναπάντεχη η ώρα της φυγής.

Το «λάθος» τι νόημα είχε;

Ο άτεγκτος νόμος σας

έσβησε τη λάμπα

και μου ’στειλε τις κραυγές

του Εφιάλτη στα όνειρά μου.

Ξεπούλημα φθηνό.

Στ’ όνομα τίνος;

Τρομάζω.

Τρομάζω απ’ το θράσος σας,

ν’ αφήσετε ελεύθερη

την κίνηση στην εγκατάλειψη.

The escape

The hour of escape is unexpected.

The “mistake” what meaning had?

Your implacable law

extinguished the light bulb

and send me the cries

of Efialtes (Nightmare) in my dreams.

Cheap selling out.

In the name of who?

I’m terrified.

I’m terrified from your audacity,

to leave free

the movement in the abandonment.

-----

Σελίδα 19

            Πονάς

Χλευάστηκες.

Είδες τους ίσκιους τους

να κρέμονται πάνωθέ σου, όρνεα,

ενώ τ’ αηδονάκια,

γέμιζαν τον κόσμο μουσική.

Τι άπληστη η καρδιά τους!

Πώς τόλμησαν,

εσέ τον πράο, τον ολόανθο,

τον άξιο ευλογίας;

Σε τραυματίσανε βαριά και κλαις.

Πονάς.

Έμεινες μόνος και παντέρημος

με ξεσκισμένο της δόξας σου το υφάδι,

μα , αδελφωμένος με την τιμιότητα,

την αρετή, την προσφορά,

την καλοσύνη, την αγάπη.

            You ache

You have been jeered.

You saw their shadows

hanging over you, birds of prey,

while the young nightingales,

filled the world with music.

What avid is their heart!

How they dared,

you the meek, the all blossomed,

the worthy of benediction.

They wounded you heavily and you cry.

You ache.

You remained alone, totally solitary

with ragged the weft of the glory,

but, fraternized with honesty,

the virtue, the offer,

the kindness and the love.

Σελίδα 20

Τα χέρια σου

γι’ αγάπη καμωμένα,

με πυροβόλησαν.

Your hands

made for love,

they shot me.

            ***

Όλα μου τα πήρες.

Και το χαμόγελο

απ’ τα χείλη μου

τζάμπα το πήρες.

You took everything from me.

And my smile

from my lips

you took it for free.

-------

Σελίδα 21

Τα ρήματα

Γλίστρησαν  όλα κι έφυγαν.

Τα ’χασα, μου ξέφυγαν.

Τα κυνήγησα . Δεν τα κατάφερα.

Έφυγαν, γλίστρησαν, τα ’χασα.

Πέθανα.

            The verbs

All slipped and left.

I lost them, they escaped from me.

I chased them. I didn’t succeed.

They left and slipped, I lost them.

I died.

------

Ύστερα γύρισα.

Άφησα τις βροντές

στο χάος να σβήνουν.

Δεν άφησα στον θάνατο το κέρδος.

Later I turned.

I left the thunders

in the chaos to be extinguished.

I didn’t leave to the death, the profit

-----

Σελίδα 22

Μεγέθυνα τον κόσμο

για να πετύχω το μέτρο

της συμμετοχής μου στα ανθρώπινα.

I enlarged the world

to achieve the measure

of my participation to the humans.

            ***

Γέμισα την κιβωτό μου

χιλιάδες χρώματα

και ταξιδεύω σε μήκη και πλάτη

που την άκρη τους δεν ξέρω.

I filled my ark

with thousands of colors

and I’m traveling in lengths and widths

the end of which I don’t know.

-----

Σελίδα 23

            «Αχ»

Ακολούθησα τον άνεμο

που σαλαγούσε

κοπάδια παπαρούνες.

Έτσι φορτωμένη τόσα «αχ»,

τον ακολούθησα.

Συνεχίζω, αρμενίζω

μεσ’ τον χρόνο μου,

τραβώντας κουπί,

την πικρή την πληγή

και την άγρια θλίψη.

“Ah!”

I followed the wind

that led to the pasturage

flocks of poppies.

Thus been loaded with so much “Ah”,

I followed him.

I continue, I sail

in my by year's,

pulling oar,

the bitter wound

and the wild sadness.

-----

Σελίδα 24

«Δάκρυα τ’ αιμάτου στη θύμηση»

Μου στράγγιζαν το αίμα

μεθοδικά, τελειωτικά

και ούρλιαζα τις νύχτες μου

απελπισμένα.

Κουράσθηκα και σώπασα.

Τα ρούχα μου δεν σχίζω,

ούτε χτυπιέμαι.

Οι άνθρωποι γύρω μου εκώφευσαν.

Δεν έχω πια ελπίδα.

Από τον θρήνο παραιτήθηκα.

Έμεινα τελείως σιωπηλή,

με μια πικρή γραμμή

μονάχα στα χείλια,

μ’ ένα παράπονο στα μάτια

και … «δάκρυα τ’ αιμάτου στη θύμηση».

            “Teardrops of blood in the remembrance”

They are draining my blood

methodically, completely

and I howled my nights

desperately.

I was tired and I kept silence.

I do not tear my clothes,

I don’t hit myself.

The people around me remained silent.

I do not have hope anymore.

From the lamentation I resigned.

I remained perfectly silent,

in a bitter line

only in the lips,

with a complaint in the eyes

and…  “teardrops of blood in the remembrance”.

Σελίδα 25

Ενδύθηκες τη θλίψη,

περιβλήθηκες απ’ το αναπόφευκτο

και αγιοποιείσαι

απ’ το πέρασμα του χρόνου.

Μάνα…

You wore the sadness,

you have been surrounded by the inevitable

and become holy

through the passage of time.

Mum…

            ***

Φορτώσαν τη Μάνα υποτέλεια.

Το σώμα διπλώνει στα δύο.

Τα μάτια μεγαλώνουν, διογκώνονται.

Τι τρόμος!

Λαχτάρα και φόβος

κι αδειάζει ο κόσμος.

They charged Mum with submission.

The body folds in two parts.

The eyes grow, are inflated.

What terror!

Anxiety and fear

and the world evacuates.

-----

Σελίδα 26

Το τραγούδι με την φυσαρμόνικα

Πνίγηκε το φως,

το πρόλαβε το μαύρο.

Σαν να ’χει μόνο νύχτα η ζωή!

Μα τ’ άσπρο κι οι αγράμπελες

ξεφυλακίσανε τον ήλιο,

με μια ποιητική αχτίδα,

που τόλμησε να τον ελευθερώσει,

υψώνοντας τους στίχους της σημαία.

Θ’ ανοίξουν τα παράθυρα της φυλακής,

να σταματήσει πια

το κλάμα και ο θρήνος.

Ν’ αδράξουμε γενναία τη ζωή.

Στα σκαλοπάτια της,

με φυσαρμόνικα να τραγουδάμε.

-----

            The song with the harmonica

The light was drowned,

the black anticipated it.

As if has only night the life!

But the white and the wild grapevines

have got out of the jail the sun,

with one poetic ray,

that dared to release him,

raising the verses like flag.

They will open the prison’s windows, 

to stop furthermore

the cry and the lamentation.

We will seize bravely the life.

On its steps,

with harmonica to sing.

-----

Σελίδα 27

Ο Ποιητής

Διασχίζει ηφαίστεια

και υδάτινα εμπόδια.

Κρατά στο χέρι του

την Απολλώνια λύρα του.

Τραγουδάει υποφέροντας.

Υποφέροντας πιότερο,

μαθαίνει πιότερο.

Λούζεται στο καθάριο το νερό,

προχωρά ανάμεσα στα βράχια

στις λειχήνες και τα τέλματα,

και καθαρίζει το τοπίο,

το εξαγνίζει.

Μια λάμψη, μια διαύγεια,

στα δάση, στα βουνά, στα ουράνια.

Τραγουδά ο Ποιητής!

            The poet

He crosses volcanoes

and aquatic obstacles.

He holds in his hand

his Apollonian Lyra.

He sings suffering.

Suffering more,

learns furthermore

He takes his bath in neat water,

continues between the rocks

in the lichens and the swamps,

and cleans the landscape,

and purifies it.

A shine, limpidness,

in the forests, in the mountains, in heavens.

Is singing the Poet!

-----

Σελίδα 28

Ας λάμπει ο ήλιος

κι ας λάμπει στα βουνά

Let shines the sun

and let him shines in mountains

            Androniki Kapolou                

            ***

Ποίηση είναι η έκφραση

του ιδανικού καλού

και της ωραίας φύσης.

Poetry is the expression

of the ideal good

and of the beautiful nature.

            Aristotle                     

            ***

Το γαλάζιο μου άλογο καλπάζει

εκεί που ο κόσμος σκοτεινιάζει

και χάνεται η σημασία

My light blue horse trots

there that the world darkens

and the significance is lost.

            Panagiota Zaloni                   

            ***

Μια αγανάκτηση

μου ξεφεύγει σε ποιήματα

σε αϋπνίες και δάκρυα.

An indignation

escapes from me in poems

in insomnia and tears.

            Panagiota Zaloni                   

            ***

Σελίδα 29

Ναι !

Θα τον ρίξουμε ανάσκελα τον πόνο.

Yes!

We will throw supinely the pain.

                        Yannis Ritsos

            [Unsubordinated state]

------

Έχιδνα ο τρόμος του κενού

στις μοναξιάς τις ώρες.

Viper the terror of vacuum

in the hours of loneliness.

            N. Politis

            ***

Απόκληρο το βράδυ.

Η θύμησή σου,

έπεσε στον ουρανό της ψυχής μου

The evening is disinherited.

Your remembrance,

felt in the sky of my soul

            Panagiota Zaloni                   

            ***

Ο ρηματικός τύπος «ολισθαίνοντες»

μίασμα που μας άφησαν οι Καρχηδόνιοι.

The verbal type “Those that are gliding”

impurity left to us by Carthage’s people

            Ector Kaknavatos

            ***

Καυτή επιθυμία σφαλίζει τα χείλη μου.

Ξεριζώνονται απ’ τα σωθικά μου κομμάτια πόνου

και πλημμυρίζω στο αίμα.

Burning wish seals my lips.

Pieces of pain are eradicated by my guts,

and I flood in blood.

            Panagiota Zaloni                   

------

Παντού κλειστές καρδιές.

Fires in the breast.

Splendid,

genuinely live,

painful the “how”.

Empty the fingers,

so much indeed the moments.

The beginning was so much sweet.

The pain cheap,

for free you take him.

His hours, dark.

Were lost the heat embraces.

The hearts closed everywhere.

Blue geraniums

and blue jasmines

over all white ribbons.

Dampen the words

into the ink juice,

and the “light blue horse”,

The poet harvests reflection!

Στίχο να φτιάξουν

Shiny lancet,

torments my memory.

Tears to pieces her dress,

woven from clones of wild grapevines

and leaves from myrtles.

Remembrances ache,

as the lancet dig up them.

They swim in the sea

of the pasts moments

and plane the senses,

while strip

and all times undress the facts,

searching for the immortal water,

to make eternal verse.

-----

Αθώος

You turn around between the rocks,

it is night, darkness.

And you are Innocent.

You are waiting for the light of dawn.

You are waiting for it.

You fall into bushes of thorns, 

 - under of which, vipers are hidden -.

You are bleeding.

And you are Innocent.

You are telling your worry to the night birds,

to the ghosts and you are going on.

You see the ghost of Efialtis (Nightmare)

turning,

with relic of virtue in the hand.

It stumbles, falls in vacuum

and you pass in the Dawning light.

Because you are Innocent,

Innocent.

She was poisoned, where should be stand?

The earth can not hold her

from when she saw

the sacrifice decapitated.

Her eyes were filled abyss.

She tries to accept the end of the world,

seeking furthermore for filings of virtue,

in the universe.

Σελίδα 35

Το λάθος παραμύθι

Απολογισμός, κάθε μέρα,

έτσι σαν πρωινό ρόφημα.

Διαπίστωση «τίποτα».

Φθορά, φθορά, φθορά,

και παράπονο πικρό

για τη δολιοφθορά.

Ίσως το πεπρωμένο το απαιτεί.

Οδυνηρά αθροίζω και αφαιρώ.

Ενδοσκοπώ.

Στον χρόνο αφήνω

ότι αθροίζω και συνεχίζω.

Συνεχίζω και ζω.

Φρικτή διαπίστωση.

Λάθος παραμύθι ξεκίνησα να ειπώ.

            The mistaken fairy tale

Apologetic, each day,

like a morning sipping.

Ascertainment “none”.

Deterioration, deterioration, deterioration,

and bitter complaint

for the sabotage.

Perhaps the destiny requires that.

Painfully I add up and subtract.

I introspect.

I leave in the time

everything that I add up and continue.

I continue and live.

An horrible ascertainment.

A mistaken fairy tale I began to say.

-----

Σελίδα 36

Η σωτηρία υπάρχει

Κλαις, κλαις,

πάνω στην έρημη την πέτρα,

κλαις.

Είναι Απρίλης λες, και κλαις…

Τρέχει ο νους στις δημοσιές.

Μην κι έρχεται;

Βήματα ακούς

και φέγγος άνθους

γύρω πλημμυρίζει.

Μα, πώς να τρέξεις;

Οι δρόμοι έφραξαν από παντού.

Οι γύπες ενεδρεύουν και καραδοκούν

πίσω απ’ τη χαρά σου.

Μην κλαις.

Περίμενέ την, η σωτηρία υπάρχει.

            The salvation exists

You cry, you cry,

on the deserted stone,

you cry.

It is April you say, and cry.

The mind runs in public roads.

Perhaps is coming?

You hear steps

and gleam of flower

around floods.

But, how you would run?

The streets were barred from everywhere.

The vultures waylay and lurk

behind your joy.

Don’t cry.

Wait for her, the salvation exists.

-----

Σελίδα 37

Παράπονο

Ένα τραύμα,

ένας σπαραγμός.

Γέμισε αίμα,

κόκκινος ο ουρανός.

Έως αδιάφορος και ο Θεός.

Ήμαρτον Κύριε,

πόσο δυνατότερός μου ο εχθρός!

Complaint

A wound,

an anguish.

The sky is red

by blood.

And still incurious remains God.

I have sin, my Lord,

How much stronger is my enemy!

-----

Μέσα απ’ την χάωση,

άρωμα αναδύεται!

Δυο φλόγες καίνε το φυτίλι

με το λάδι της θυσίας τους.

Throughout the chaos,

perfume emerges!

Two flames burn the wick

with the oil of their sacrifice.

------

Σελίδα 38

Καρτερούν λευτεριά

Ομίχλη πυκνή.

Σύννεφο αχαριστίας

σκόρπισε ο εωσφόρος,

και συ, μάρτυρας τραγικός

με τη λάμψη σου,

με την αλήθεια σου,

κραυγάζεις.

Την ομίχλη προσπαθείς να σκορπίσεις,

να ξανάβρεις αυτούς που σε αγάπησαν,

αυτούς που σε προσμένουν.

Σμίξε το πνεύμα σου,

με τον γρανίτη της ψυχής σου

και πέταξε ορμητικά.

Σκόρπισε την ομίχλη

να βρει τον δρόμο της η λευτεριά.

            They wait freedom

Thick fog.

Cloud ungratefulness

Satan has scattered,

and you, tragic witness 

with your shine,

with your truth,

you are screaming.

You try to scatter the fog,

to recover those who loved you,

those who are expecting you.

Smelt your spirit,

with the granite of your soul

and flew impetuously.

Scatter the fog

to find the freedom its way.

-----

Σελίδα 39

Με ποιο δικαίωμα

Μαρασμός και δάκρυα

κι η μοναξιά, σμίγει με την επιθυμιά.

Οι εικόνες αναπλάθονται,

στον χρόνο που αποκοιμήθηκαν.

Τις αποκοίμισε ο εξουσιαστής

κι ακόμα δεν ξυπνήσαν,

αργήσαν.

Κατάλευκα τα μαλλιά.

Τα πόδια ρίζωσαν στη γη

δεν κάνουν βήμα στη ζωή.

Γιατί σκληρέ εξουσιαστή,

με ποιο δικαίωμα;

With what right

Marasmus and tears

and the loneliness, join with desire.

The pictures are reformed,

at the time where they fell asleep.

Have been asleep by the dominator

and still did not wake up.

They were late.

All white the hair.

The legs were rooted in the ground

they do not make any step, in life.

Why cruel dominator,

with what right?

-----

Σελίδα 40

Ζεστό νερό

μικρή αναπνοή.

Το χώμα σκίσθηκε

από την δύναμη του σπόρου.

Βλάστησε,

ξανεμίσθηκε,

ζυγιάσθηκε και ρίζωσε.

Πήρε ανάστημα

κι ορθώθηκε μπροστά στους άνεμους.

Παλεύει,

πλέον παλεύει.

-----

Hot water

short breath.

The ground was ripped

by the force of the seed.

It was sprouted,

ventilated,

weighed, and rooted.

It takes stature

and was raised in front of winds.

It fights,

fights furthermore.

------

Σελίδα 41

Τριαντάφυλλο κρεμ

Μια περίπτωση άρρωστου.

Αυγατίζει ο πόνος,

να κάψει

όλα τα είδη αισθημάτων.

Πλημμύρα άρρωστες ανάσες.

Τριαντάφυλλο κρεμ ανοίγεται.

Μοσχοβολά.

Θα θεραπεύσει τον άρρωστο.

            Linen-white rose

One case of sick.

The pain is increasing,

to burn

all types of feelings.

Flood of sick breaths.

The linen-white rose is opening.

It has a sweet smell.

It will cure the sick.

-----

Σελίδα 42

Παράπονο

Έφταιξε το φιλί της προδοσίας.

Οι Μήδοι, μας εράπισαν,

μας πότισαν χολή.

Ο σπόγγος στάζει ακόμα.

Έτοιμα για τη σταύρωση

στην χούφτα τα καρφιά.

Παράπονο Θεέ,

παράπονο.

«Τ’ Αθώου το γιατί»,

γιατί δεν άκουσες;

                                                                                                                                                Complaint

It was to blame the kiss of betrayal.

The Medians,* slapped us,                  

irrigated us, bile.

The sponge still drips.

Ready for the crucifixion

in the handful, the nails.

Complaint, my God,

complaint.

“The why of Innocent”,

why You didn't heard?

*Ancient Persians.

-----

Σελίδα 43

Κλαίνε κι οι άγγελοι

Κοπήκανε τα γόνατά της,

μείναν στο έλεος του δρόμου.

Τα χέρια βαριά,

δεμένα με άσπλαχνες σιδεροαλυσίδες.

Πού να ’βρεις την ψυχή της;

Μαρμάρωσε μες στην σπηλιά του πόνου.

Κλαίνε κι οι άγγελοι!

Το πράσινο χορτάρι,

ποτίζεται από το δάκρυ της το μαύρο.

Τρώνε του θεού τα ζωντανά

και πεθαίνουν.

Γέμισε ο κόσμος

από το άρωμα του μαύρου λουλουδιού,

της αχαριστίας.

            The angels also weep

Her knees were cut off,

remained in the mercy of the street.

The hands heavy,

tied up with unmerciful iron chains.

Where would you find her soul?

Was marbled inside the cave of pain.

The angels also sweep!

The green grass,

is irrigated by her black teardrop.

The livestock of God are eating

and die.

The world was filled

with the perfume of black flower,

of ungratefulness.

-----

Σελίδα 44

Ήσουν τραγούδι μου

Αναμετρήθηκα με καταιγίδες.

Πολέμησα στήθος με στήθος με τους γύπες.

Πλανήθηκα.

Φώναξα έλεος Θεέ!

Κύλησα δάκρυα θάλασσα.

Κι έμεινα ανάπηρος και έρημος.

Γιατί, ήσουν «βήμα μου»,

«τραγούδι μου» και «ποίημά μου».

Ήσουν δροσιστικό νερό.

«Φως Ιλαρόν»

στο μαύρο μου σκοτάδι.

            You were my song

I was pondered over with storms.

I fought first row against the vultures.

I was mistaken.

I shouted mercy, God!

I shed sea of tears

I remained disable and solitary.

Because, you were “my step”,

“my song” and “my poem”.

You were refreshing water.

“Cheerful Light”

in my black darkness.

Σελίδα 45

Με «το γαλάζιο μου άλογο»

Στέκομαι στο ύψος μιας παραδοχής,

αγέρωχη κι αυτάρκης.

Και προχωρώ μπροστά,

οργώνω με τ’ αλέτρι τα χωράφια,

με το γαλάζιο άλογο, μπροστά,

αγόγγυστα, με χάρη και ρυθμό να προχωρά,

μες τα παλιούρια,

να τα τσαλαπατά,

να οργώνει και να  σπέρνει την αλήθεια.

            With “my light blue horse”

I am standing in the height of an admission,

arrogant and self-sufficient.

And I’m advancing ahead,

I plough with plow the fields.

The light blue horse is ahead,

ungrudgingly, with charm and rhythm to be ahead,

into bushes of thorns,

to trample them underfoot,

to plough and to sow the truth

------

Σελίδα 46

Ο τρόμος της Ολίσθησης

Τα πλήκτρα, σταμάτησαν απότομα.

Ράγισε ο καθρέφτης.

Ήρθε κι η άρνηση

με τόση οργή και δύναμη!

Κατέβηκε, κατέβηκε,

κι ακόμη κατεβαίνει.

Και οι κραυγές,

από τον τρόμο της ολίσθησης

γεμίσανε τις φλέβες αίμα,

μέχρι που σκάσαν.

Σκόρπησαν αίμα, θρήνο κι οιμωγές.

Σκηνές της Αποκάλυψης!

Ο ποιητής τις καταγράφει.

            The terror of Slipping

The plectrums were stopped abruptly.

The mirror was cracked.

The refusal also came

with so much rage and force!

It went down, and down,

it is still going down.

And the cries,

from the terror of slipping

filled the veins with blood,

till they were blast.

They diffused blood, lamentation and moans.

Scenes of Apocalypse!

The poet records them.

 -----

Σελίδα 47

Γιατί και πώς;

Σκιές παντού κι ομίχλες.

Δρόμοι κλειστοί.

Γύπες στους φράχτες,

Εφιάλτες,

και ανομήματα πολλά.

Δάκρυα, ίδρωτας και αίμα.

Γέμισε η γη, από Αθώους.

Κι όλα αυτά «γιατί» και «πώς»;

Πού πήγε επιτέλους, ο Χριστός;

            Why and how?

Everywhere shades and fogs.

Streets closed.

Vultures in the hedges,

Nightmares,

and so many sins.

Tears, sweat and blood.

The earth was filled of Innocents.

And all these, “why” and “how”?

Where did go, at last, Jesus Christ?

------

Σελίδα 48

Όλα πληθύνονται

Πολλοί σωπαίνουν.

Άλλωστε τι να ειπούν;

Μονάχα το ρυάκι φλύαρο φλοισβίζει

κι οι διψασμένοι σκύβουν

το φως να πιούν.

Σχίζουν το σκοτάδι

και νάτη η λάμψη!

Πετούν ψηλά σαν πουλιά,

μαζώχνουνε αχτίδες

και χαμόγελα ελπίδας.

Ο Δήμιος καταβυθίζεται.

Ανοίγει η γη τον ρουφά.

Ύστερα ανθίζει η γη

και λάμπει το χώμα ξανά.

Πέθανε το κακό.

Χτυπούνε οι καμπάνες τρελά.

Όλοι πληθύνονται

και στα φιλιά ντύνονται.

Χορεύοντας αγγίζονται.

Τα γιασεμιά ολονυχτούν.

Τραγουδιστάδες τα τέλια

της κιθάρας τους κτυπούν.

Στο γιατί του «Αθώου» απαντούν.

Σελίδα 49

            All are multiplied

Many became silent.

Besides, what do they have to say?

Only the babbler rivulet is murmuring

and those being thirsty bend

to drink the light.

They tear the dark

and the shine appears!

They tally fly as birds,

are collecting rays

and grins of hope.

The Executioner is submerged.

The ground opens and sucks him.

Then the ground blooms

and shines the earth again.

The evil died.

The bells are striking crazily.

All are multiplied

and in band of kisses they are dressed.

While dancing they are touched.

Jasmines are awake all night.

Bigger singers knock

the strings of their guitar.

At the “why” of “Innocent”, they answer.

-----

Σελίδα 50

«Η στιγμή»

Άλλοι τα νοιώθουν,

άλλοι τα φαντάζονται.

Και πως περιμένω «τη στιγμή».

Οι μέρες περνούν

και οι εποχές.

Τα μάτια μου,

άλλα ποθούν και άλλα αντικρίζουν.

            “The moment”

Others they are feeling them,

others they are imagining them.

And how, I’m waiting for “the moment”.

The days pass

and the seasons.

My eyes,

other desire and other are facing.

Σελίδα 51

Ποιητή!

Ίσως απόψε να βρέξει.

Ίσως γίνει το σύννεφο βροχή,

νερό να αναβλύσει.

Χαράς πηγή!

Να ξεδιψάσει η γη.

Τ’ αμπέλι της ψυχής,

κι οι φλέβες που ’χουν γίνει,

σίδερο καυτό.

Τα ποιήματα ποτάμι φωτεινό,

τον δρόμο δείχνουν της πηγής

με το ολόδροσο νερό.

Ολογυρίς από κισσό ζωσμένη,

στο πράσινο της ελπίδας βουτηγμένη.

Κι ο καημός που καίει,

ως το κόκαλο

και το αχείλι το στεγνό

θα ξεδιψάσουν μια στάλα

με της ψυχής σου τον ανθό,